سلام سلام سلام به همه ی دوستای گلم!

مبنی بر این که من زیاد فرصت نمی کنم اینجا رو آپ کنم تصمیم گرفتم یه همکار برای خودم پیدا کنم تا بتونه بهم کمک کنه تا اینجا هم پر رونق بشه!

ایشالا پست بعدی رو یکی از دوستای گل دوران دبیرستانم می ذاره! اسمش هم... نمی گم! خودش می آد اسمشو می گه! می خوام سورپرایز شین!

این دوستم خیلی گله!خیلی وقته ندیدمش اما خیلی دوسش دارم!

امیدوارم با اومدنش اینجا خیلی شلوغ و قشنگ بشه!

        

در ضمن باید خدمت آقای پدرام هم عرض کنم که من تا حالا پامو توی سایت بی ریختشون نذاشتم! که بخوام ازش چیزی بردارم! اگه هم منظورش این عکسه٬ قبلاْ تو کامپیوترم داشتم! فکر کنم ایشونم بهتر باشه به جای اینکه راه بیفتن تو وبلاگا و به بقیه تهمت بزنن٬ بشینن سایتشونو درست کنن تا حداقل قابل دیدن بشه!!!!!!

روزگار سیاه و سفید است
سفیدی امیدم می دهد و سیاهی ها توان
به امید سفیدی ها سیاهی را تحمل می كنم
                   
                                 خبری از رنگ نیست
                                            خبری از سبز نیست
                                                         آسمان آبی نیست
حلقه زرد اما
قرمزم را می فشارد تنگ تنگ
قرمزم آرام باش
    سبز و آبی در راه
         خسته اما پایدار
               سوی تو می آیند
شاید  امروز
                    فردا
                               سال دگر
                                                 شاید هرگز
بخند
  آرام باش
        قرمز باش

سلام! مدت هابود که نیومده بودم!

دلم واسه اینجا تنگیده بود!

آخه واقعاْ گاهی نمی شه شاد بود٬ خندید٬ و با تنهایی ها کنار اومد!

این وبلاگو باز کردم تا همیشه از خوشی ها بگم! شاد باشم و سر مست از عطر زندگی. سر مست از روح شادی که در وجود همه ی ماست٬ و همیشه شکر گذار نعمت های خدایی که در های شادی رو به روی ما باز گذاشته ولی ما باز هم با کفران به دنبال غم ها می ریم!!!!

اما این چند وقت در زیر پوست خودم گم شدم و گاهی شادی هام اونقدر کوتاه می شه که خودم هم نمی فهمم چی شد!

روزی با نهایت شادی سپری می شه! اما این شادی زیاد طول نمی کشه! چون دوباره می بینمش! گاهی خودشو گاهی شبیهشو و گاهی هم فقط غم و غصه شو!!! از خدا می خوام که تا ابد فراموشش کنم! اما فرداش دوباره با غم و غصه ش بیدار می شم و باز هم از خدا می خوام که فراموشش کنم!

مگه من چقدر اونو عذاب دادم که مستحق این عذابم؟؟؟

اصلاْ بی خیال

باز هم مث روزای گذشته می ریم تو نخ بی خیالی و زندگی رو همون شهد زیبایی می بینیم که خدا همون روز اول خلقت قبل از خود نمایی شیطان به ما داد!

خدایا از تمام نعمت هایی که به من دادی و ندادی ممنونم!

می دونم که این هم یه آزمایشه برای من!!!

پس کمکم کن!